De zaterdagnamiddag erna zijn Stefan, Robin en Kevin tesamen naar de bouw gegaan om de rest van de keldermuren te teren, de bouw af te tekenen op het beton, en nog wat kleine werkjes uit te voeren. Robin zijn nagels waren mooi met teer gelakt Matías en ik zijn dan tegen het vallen van de avond eens gaan kijken hoe het er ondertussen bij lag. Matí vond het heel erg leuk om om het betonnen dek te lopen, ook al was dit erg gevaarlijk.

Toch is het wel griezelig als je over de rand kijkt, zo naar beneden. En hier kan je meteen de buizen zien waarlangs de voorzieningen naar binnen komen.

En zo was de kelder klaar om er de grond terug tegen te gooien. Stefan is de grondwerker nog tegengekomen die dag en heeft hem gezegd dat hij al mocht beginnen wanneer hij tijd had. We zien het einde van de kelder met rasse schreden naderen…

Zo rond 11u kwamen oma en vroempa Luc aan – met lekkere koffiekoeken trouwens. Oma was al helemaal klaar om op kleine Matí te letten en Luc stelde voor om te komen helpen. Dit aanbod namen we graag met twee handen aan, en zo geschiede. Een beetje later waren de mannen en Lies op de werf, klaar voor actie. De lucht was ondertussen al helemaal opgeklaard. Na wat sleuren en het opzetten van een stelling, was ons grote werk van die dag het teren van de betonnen kelderwanden. Dit is volgens Tony – de buurman – niet nodig, maar kan zeker geen kwaad.

Tijdens en na het teren is ook de rest van de muren opgemetst, de betonnen balkjes geplaatst bovenop het deurgat en zijn de betonnen muren een klein beetje opgehoogd om ze waterpas te krijgen. De wanden kregen in totaal twee lagen teer, en mijn handen ook eentje. Als het donker begon te worden, was er nog maar heel weinig te doen vooraleer de dallen kwamen. Fonny, de baas van Stefan, kwam de werf ook nog eens inspecteren. Moe maar voldaan keerden we huiswaarts en genoten van een maaltijd van de afhaalchinees, nadat ik de teer van mijn handen had geschuurd.