Het laatste dat jullie weten, is dat de bovenste laag grond eraf was en er materiaal geleverd was. De volgende stap was het graven van de kelder. Dat was in het weekend van de 17e oktober. Alles was in gereedheid gebracht en ‘s morgens heel vroeg is de grondwerker komen graven. De graafwerken begonnen veelbelovend vlot.

Zo rond elf uur is mijn bouwvakkertje nog thuis komen eten, en toen zag het er nog erg goed uit. De put was redelijk recht naar beneden af gegraven omdat de grond een massieve blok was.  Daaronder zat wel een laagje drijfzand, maar de leemlaag erboven was zo vast, dat het niet nodig leek om dit schuiner af te graven. Het zag er naar uit dat het graafwerk die zaterdag nog allemaal gedaan zou raken.

Maar dan liep er wat fout. Doordat we op een laag drijfzand zaten, begon die van onder af af te kolven. Dit werd telkens meer, en op een keer viel er een massieve blok leemgrond naar beneden. De grond daverde ervan. Om drie uur kwam Stefan verslag uitbrengen, en vertelde mij het nieuws. Dat was toch wel een tegenvaller.

Een beetje later is een ander stuk grond ook nog naar beneden gekomen en het zag er niet zo goed uit. Even zaten we met de handen in het haar… Het eerste idee om die grond zelf weg te scheppen was rap van tafel geveegd. Maar wat dan? De graafmachines konden niet in de put, en dat wilden we zo houden. Een inrit graven leek geen optie omdat er later een bouwkraan moet staan.

Hoe we het oplosten, vertel ik volgende keer.