Zoals je op de foto’s kan zien is er ook gestabiliseerde grond gelegd. De laag drijfzand was immers zo’n pudding, dat hier niet op gewerkt kon worden. Een laag gestabiliseerde grond is bovenop het drijfzand gelegd. Als dat gedaan was, moest die even rusten. De mannen hebben hier handig gebruik van gemaakt om te gaan eten. Ook zat het werk van de grondwerker erop, dus die is ook tegen de middag vertrokken. De gestabiliseerde grond zorgde wel voor een verhoging van een aantal cm, die moeten we dus ergens in de bouw eruit zien te halen, want het huis mag immers niet hoger komen dan op het plan staat.

Na het middagmaal waren de mannen klaar voor het werk dat eigenlijk voor zondag gepland was, namelijk het leggen van de wapening. Dit ging eigenlijk redelijk vlotjes, met behulp van een aantal collega’s, die we heel erg dankbaar zijn Eerst werd een laag plastiek folie gelegd, daarop wat plankjes betonnen afstandhouders en dan de betonnetten. Naar het schijnt was het wel raar lopen, zo op die folie. “Net een waterbed”.

Misschien zie je het niet goed, maar er steekt “wachtwapening” klaar. Dit is waar de muren van de kelder zullen gegoten worden. Als de plaat gegoten is zie je het beter. Alleszins, zondagavond was het leggen van de wapening helemaal klaar, en maandag kon de vloerplaat van de kelder gegoten worden.

Nog goed nieuws, de platen waren sinds het induwen van de extra balken niet meer verschoven. We konden dus redelijk zeker zijn dat er niets meer zou verschuiven.

Tot zover een weekendje waarvan we blij zijn dat het achter de rug is. Met heel veel dank aan de collega’s en baas van Stefan, voor het helpen. Ook dank aan Carlo voor de foto’s (Stefan zijn hoofd stond niet echt naar foto’s…) Tenslotte ook heel veel dank aan de grondwerker, die bereid was tot heel laat te werken om onze problemen op te lossen, op zondag terug te komen, en bovendien meer dan eerlijk te zijn in de prijs. Voor grondwerken één adres: Bernard en Jos BVBA iedereen

Nadat alles schuiner was afgegraven, werden er lange balken in de grond geduwd. Daar werden dan platen tegen gezet die het drijfzand op hun plaats moesten houden.

In een klein dorpje als Wellen, komt iedereen graag eens kijken. Het was ook een drukte van jewelste met alle graafmachines en camions om de grond weg te brengen. Het straatje dat er anders zo vredig en rustig bij ligt, was dat weekend getekend door alle bedrijvigheid. Auto’s konden nauwelijks passeren.

Als alles schuiner was afgegraven en alle platen – die het drijfzand moesten tegenhouden – er stonden, keerden de mannen naar huis. Het was toen al half tien en ze waren bekaf door de tumultueuze dag.

Het laatste dat jullie weten, is dat de bovenste laag grond eraf was en er materiaal geleverd was. De volgende stap was het graven van de kelder. Dat was in het weekend van de 17e oktober. Alles was in gereedheid gebracht en ‘s morgens heel vroeg is de grondwerker komen graven. De graafwerken begonnen veelbelovend vlot.

Zo rond elf uur is mijn bouwvakkertje nog thuis komen eten, en toen zag het er nog erg goed uit. De put was redelijk recht naar beneden af gegraven omdat de grond een massieve blok was.  Daaronder zat wel een laagje drijfzand, maar de leemlaag erboven was zo vast, dat het niet nodig leek om dit schuiner af te graven. Het zag er naar uit dat het graafwerk die zaterdag nog allemaal gedaan zou raken.

Maar dan liep er wat fout. Doordat we op een laag drijfzand zaten, begon die van onder af af te kolven. Dit werd telkens meer, en op een keer viel er een massieve blok leemgrond naar beneden. De grond daverde ervan. Om drie uur kwam Stefan verslag uitbrengen, en vertelde mij het nieuws. Dat was toch wel een tegenvaller.

Een beetje later is een ander stuk grond ook nog naar beneden gekomen en het zag er niet zo goed uit. Even zaten we met de handen in het haar… Het eerste idee om die grond zelf weg te scheppen was rap van tafel geveegd. Maar wat dan? De graafmachines konden niet in de put, en dat wilden we zo houden. Een inrit graven leek geen optie omdat er later een bouwkraan moet staan.

Hoe we het oplosten, vertel ik volgende keer.