Spijtig genoeg vroor het ‘s nachts weer. En doordat er overdag over de pap-sneeuw gelopen werd, vroor dit alles aan tot een hobbelig, spekglad goedje.

De woensdag voor kerstmis zijn we samen naar de werf geweest om samen nog eens wat te kunnen doen. Terwijl Stefan mortel aan het maken was en al aan het metsen, liet ik met de gasbrander het ijs rond het trapgat smelten. We moesten hier immers de hele tijd rondom lopen, en met zo’n trapgat van meer dan twee meter diep… In elk geval zag het er al iets minder gevaarlijk uit na het branden.

En zo kan je meteen de aanzet van ons keukenraam zien, zo achter de stenen. Nu de ruimte rond het trapgat veilig was, konden we aan de slag om de keldertrap te bekisten, maar hoe dat in zijn werk ging vertel ik je volgende keer.