Deze trui heeft toch wel wat tijd gekost. Er kruipen toch wel enkele uren tijd in zo’n breiwerk. Ik vond ook geen circulaire breinaald van 3,5 dus moest ik het stellen met een set dubbel-puntige naalden van mijn mama (thx mams!) Maar ik vind dat wel moeilijker om te breien dus duurde het toch wat langer. Al bij al was het resultaat er toch binnen een tweetal weken, en ik moet zeggen dat ik er toch trots op ben.

En hij past!! Hij is lekker warm en Matías staat er beeldig mee.

Eerlijk gezegd heb ik een hekel aan het volgen van patroontjes op het internet. Ten eerste vind je vaak niet wat je zoekt, alleen iets wat er een beetje op lijkt. Ten tweede heb je nooit het juiste garen in huis, en ten derde moet je meestal nét die maat van naalden hebben die je niet hebt. Dus… na wat ideetjes opzoeken ben ik dan maar aan de slag gegaan op basis van een vestje dat Matías heeft.

Het totale project duurde een dikke week. Stefan pokerde en ik zat een meter verder op bed te breien. Heel gezellig trouwens. Hoe verder ik vorderde, hoe duidelijker het werd dat dit veeeeeel te groot was voor onze peuter op dit moment. Nuja, liever te groot dan te klein hè.. Ik laat jullie in ieder geval de foto’s van het resultaat even zien.

Toch wel leuk hè…