Deze palletten staan aan de straatkant, en zoals je kan zien zijn de eerste bijna leeg. Ook aan de zijkant van het huis staan er palletten facadestenen, en ook deze worden stilletjesaan kleiner.

Ze worden op palletten gemengd zodat er van verschillende palletten stenen op staan. Daarna kan de metser in kwestie gewoon stenen afnemen zonder ze te moeten mengen.

Het is geen fraai zicht, ik geef het toe. Toch probeer ik zoveel mogelijk op te ruimen als ik op de werf vertoef. Da’s de vrouwelijke kant die de bovenhand neemt, denk ik.

Veilig is het ook allemaal niet, je kan vallen over het rondslingerend materiaal op de grond, je kan op iets scherps trappen, … Gelukkig komt er af en toe iemand wat rommel in vuilzakken steken, dingen op hun plaats leggen en … plaats maken voor nieuwe rommel.

We hebben voor snelbouwstenen gekozen met tand en groef. Deze hebben een paar voordelen, die te wijten zijn aan het feit dat er minder mortel nodig is om ze te zetten. Een eerste voordeel is dat ze sneller gemetst kunnen worden, omdat je minder vaak mortel moet maken. Ze zijn ook handig om te zetten, omdat er geen mortel tussen moet. Ook zijn ze thermisch iets beter, aangezien mortel makkelijker de kou doorlaat dan de steen zelf. Een nadeel is dat ze iets duurder zijn dan gewone rechte, maar de vraag is nog maar of dit prijsverschil er nog is als je de prijs van de cement erbij rekent.

Zo zien de tand-en-groef stenen er dus uit van boven bekeken. En hier zie je een heeeeele hoop tand-en-groef stenen op elkaar gemetst.

Ineens lagen er overal palletten met facadestenen. Facadestenen moeten namelijk allemaal in een keer besteld worden. Da’s om ervoor te zorgen dat ze zo weinig mogelijk van kleur verschillen. Zelfs de buren moeten wat palletten stenen in hun tuin verdragen.

De isolatie was meteen mee besteld. Zoals je misschien kan zien, is het Recticel geworden. Eigenlijk hadden we hier niet om gevraagd, maar door een toevalligheid is wel dit geleverd. Stefan is alleszins content van de kwaliteit ervan. De facadestenen buiten, de isolatie binnen… Eigenlijk was heel onze werf een opslagplaats geworden…

De maandag voor het leveren van het materiaal is Stefan nog gaan metsen met anti-vries in de mortel, maar daarna ging het niet meer. Het vroor gewoon te hard. Als je goed kijkt, zie je de brokjes ijs tussen het zand liggen.

Ook onze ton water was één klomp ijs geworden.

Terwijl hij aan het wachten was op de levering van het materiaal, heeft Stefan nog wat roofing gebrand. Da’s wel iets moeilijker als het vriest, omdat de roofing iets minder plooibaar is, maar wel nog fijn op zo’n koude dag door de warmte die de brander afgeeft. En zo zijn we al half december. Net voor de kerstvakantie zag onze werf er dus zo uit.