Er moest trouwens niet alleen gegraven worden, er moesten ook al afvoerbuizen gestoken worden die het water van de keuken later zullen moeten afvoeren.

Misschien zie je de blauwe kapjes. Deze dienen om de afvoerbuis vuil- en watervrij te houden. En zo is de maand november alweer voorbij op onze bouw (Ja ik weet dat het al bijna eind december is maar ik hou wat buffer ) En zo zag de werf eruit eind november.

Aangezien het een beetje gevaarlijk was op mijn hakkeschoentjes, en die kraan die zo gevaarlijk dicht bij kwam, kon ik niet zoveel foto’s maken. Maar je kan toch wel al de bekistingspanelen zien die de grondwerker eruit getrokken heeft.

Terwijl ik daar was kwam mijn ventje eraan om de grondwerken te bezichtigen. Op de foto kan je zien hoe de straat weeral vol stond met werkvoertuigen…

Later zullen deze L-blokken als keermuren dienen voor de inrit naar de kelder, nu dienen ze om te zorgen dat hij toe is. We hebben er drie nodig om de kelder vooraan dicht te maken, zoals je kan zien. De kraan moet nog komen te staan op het voorste stuk grond, dus kan de inrit niet open blijven. Op de volgende foto kan je zien dat de grondwerker de L-blokken geplaatst heeft, en al steenbrokken in het voorste stuk gestort heeft. Dit zijn steenbrokken en geen zand, omdat zand doorzakt, en modderig wordt bij regen. Steenbrokken zijn stabieler, en ze moeten er toch weer uit als de inrit naar de kelder gegraven wordt. Op de foto kan je nog een beetje de horizontale bodem van de L-blokken zien.

Ook is er weer materiaal geleverd. YTONG, tand-en-groef snelbouwers, en gewone snelbouwstenen, tesamen met wat betonnen afstandhouders, roofing en ijzeren afstandhouders. Even het verschil uitleggen voor de leek: betonnen afstandhouders komen bovenop de plastiek, opdat er beton zou onder het onderste net lopen. Ijzeren afstandhouders dienen om een afstand te creëren tussen de twee netten.

Zoals je op de foto’s kan zien is er ook gestabiliseerde grond gelegd. De laag drijfzand was immers zo’n pudding, dat hier niet op gewerkt kon worden. Een laag gestabiliseerde grond is bovenop het drijfzand gelegd. Als dat gedaan was, moest die even rusten. De mannen hebben hier handig gebruik van gemaakt om te gaan eten. Ook zat het werk van de grondwerker erop, dus die is ook tegen de middag vertrokken. De gestabiliseerde grond zorgde wel voor een verhoging van een aantal cm, die moeten we dus ergens in de bouw eruit zien te halen, want het huis mag immers niet hoger komen dan op het plan staat.

Na het middagmaal waren de mannen klaar voor het werk dat eigenlijk voor zondag gepland was, namelijk het leggen van de wapening. Dit ging eigenlijk redelijk vlotjes, met behulp van een aantal collega’s, die we heel erg dankbaar zijn Eerst werd een laag plastiek folie gelegd, daarop wat plankjes betonnen afstandhouders en dan de betonnetten. Naar het schijnt was het wel raar lopen, zo op die folie. “Net een waterbed”.

Misschien zie je het niet goed, maar er steekt “wachtwapening” klaar. Dit is waar de muren van de kelder zullen gegoten worden. Als de plaat gegoten is zie je het beter. Alleszins, zondagavond was het leggen van de wapening helemaal klaar, en maandag kon de vloerplaat van de kelder gegoten worden.

Nog goed nieuws, de platen waren sinds het induwen van de extra balken niet meer verschoven. We konden dus redelijk zeker zijn dat er niets meer zou verschuiven.

Tot zover een weekendje waarvan we blij zijn dat het achter de rug is. Met heel veel dank aan de collega’s en baas van Stefan, voor het helpen. Ook dank aan Carlo voor de foto’s (Stefan zijn hoofd stond niet echt naar foto’s…) Tenslotte ook heel veel dank aan de grondwerker, die bereid was tot heel laat te werken om onze problemen op te lossen, op zondag terug te komen, en bovendien meer dan eerlijk te zijn in de prijs. Voor grondwerken één adres: Bernard en Jos BVBA iedereen

Nadat alles schuiner was afgegraven, werden er lange balken in de grond geduwd. Daar werden dan platen tegen gezet die het drijfzand op hun plaats moesten houden.

In een klein dorpje als Wellen, komt iedereen graag eens kijken. Het was ook een drukte van jewelste met alle graafmachines en camions om de grond weg te brengen. Het straatje dat er anders zo vredig en rustig bij ligt, was dat weekend getekend door alle bedrijvigheid. Auto’s konden nauwelijks passeren.

Als alles schuiner was afgegraven en alle platen – die het drijfzand moesten tegenhouden – er stonden, keerden de mannen naar huis. Het was toen al half tien en ze waren bekaf door de tumultueuze dag.