De trap wordt eerst van de onderkant bekist met een plaat, die op zijn plaats gehouden wordt met stutten. Ook de zijkant van de bekisting wordt op zijn plaats gehouden met – weliswaar kleinere – stutten.

De opstaande kanten van de trap worden bekist met speciale bekistingspanelen voor trappen. Het is vooral handig dat ze uitschuifbaar zijn en dus een trap van een willekeurige breedte kan bekisten. Eens de bekisting is volgegoten met beton, en de bekisting is verwijderd, is het resultaat zichtbaar.

En ziezo, nu kunnen wij naar de bovenverdieping op onze betonnen trap.

Ik ging even googlen om de prijs van een betonboring te weten te komen. Op de website van Kris Rydant vind ik prijzen terug tot 23 euro per boring. In ons huis moesten meer dan vijftien betonboringen gebeuren, dus was ik best blij met het feit dat we hiervoor niemand moesten laten komen.  Een hele dag werd er met twee man aan al deze gaten in het beton geboord.

Deze betonboringen zijn uitgevoerd met een diamantboor. Ze zijn dus nat geboord. Het resultaat van zo een betonboring is een mooi gat zoals je kan zien. Hetgeen uit de dallen en beton geboord is, is in sommige gevallen cilindervormig, maar kan ook leuke vormen krijgen omdat de dallen niet in vol beton zijn. Ik vond het wel leuk uitzien en heb er daarom ook maar een foto van genomen.

Het wiel dat je ziet, is er eentje van de kraan. Hij stond veilig in onze achtertuin. Op de achtergrond zie je nog bekistingspanelen die gebruikt werden voor het gieten van de kelder. Op deze foto vind ik ook dat onze tuin er nogal klein uitziet. Dit is net zoals binnen in huis. Als je in de ruwbouw rondloopt, lijkt het klein. Als later het stucwerk op de muren zit, ziet het er groter uit.

Deze tuin ziet er groter uit, he. De grond is heel mooi vlak gemaakt door Tuinproject, onze overbuur. Zij hebben ook het gras gezaaid. Het resultaat is een mooi vlak grasperkje in onze achtertuin. En zo ziet ons huis er uit vanuit de tuin.

Zoals je misschien kan zien, zijn de facadestenen bijna helemaal op. Het is best nog spannend geweest, het leek er heel even op dat we facadestenen tekort zouden komen. Gelukkig hadden we er net genoeg. Er waren er 40 over.

Het metselen van de keermuur is net zoals het metselen van de tuinmuur. Het duurt langer dan verwacht, aangezien er twee kanten aan zijn. Aangezien de inrit van de garage naar beneden afloopt, loopt de onderkant van de keermuur ook schuin. Dit wil zeggen dat je niet op een rechte ondergrond kan beginnen, wat aanzienlijk moeilijker is. Natuurlijk heeft een ervaren metser – zoals mijn man – hier minder problemen mee.

Hier zie je de gezandstraalde voordeur, ons eigen ontwerp. Ook de kleur van het raamwerk is zichtbaar. De kleur is RAL 9007, een donkergrijze tint. Ook hebben we niet voor de granieten dorpels gekozen (ik vond het wat hebben van een grafzerk), maar voor alledaagse arduinen dorpels.

Dit is dan de achtergevel, met het grote schuifraam. Heerlijk, zo’n groot raam waar de zon ‘s voormiddags fijn binnenstraalt. De achtergevel is al gevoegd, net zoals een stukje van de tuinmuur. Dit is voorlopig nog het laatste voegwerk, hier zijn we ook gestopt. Regenpijpen zijn er ook nog niet, die moeten nog besteld worden maar we moeten eerst het metselwerk eronder voegen. Van het terras wordt ook nog werk gemaakt voor de zomer.

En hier is dan de voorgevel. De inrit naar de garage is nog geblokkeerd door betonmolen, zand, cement en rommel. De voorgevel is ook al helemaal gevoegd, net zoals de blinde muur. Aan de rechtse keermuur wordt morgen de laatste hand gelegd en zo zijn de facadestenen bijna op! Het einde van het metselwerk is in zicht, maar het einde van het hele bouwwerk zit er nog niet meteen aan te komen. Zo erg is dat ook niet, dan heb ik hier nog wat te vertellen he.